Op stap met camera

Sinds ongeveer een maand is de Universiteitskrant volledig digitaal gegaan. We wachten nog op de publicatie van onze mooie nieuwe website, maar die komt hopelijk snel. Ik ben in september aangenomen als schrijvende journalist, vooral voor de krant, met af en toe een stukje op internet. Maar het veranderen naar digitaal brengt met zich mee dat ik mij wat flexibeler ben moeten gaan opstellen.

Maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg! Ik ga tegenwoordig voor iedere reportage en voor ieder stukje ook op stap met mijn camera. Onderweg kan ik dan foto’s maken of filmen. En dat heeft al tot leuke resultaten geleid, als ik dat zelf zeggen mag. Eerst even technisch: de camera die ik gebruik is de Panasonic DMC-GF2 met 40-42 Lumix lens. Het lekkere van deze camera is dat ie een stuk kleiner is dan een spiegelreflex is, en bijna hetzelfde kan. Dan neem ik eigenlijk altijd een statief of shouldermount mee, een klein schouderstatiefje zodat ik de camera met een hand beter vast kan houden. Zo nu en dan, als geluid belangrijk is, neem ik nog een Marantz stereo recorder mee. Maar vaak is de camera wel genoeg.

Tot nu toe ben ik best wel tevreden met het resultaat. Het begon met een interview voor het papieren magazine dat we maakten met filmmaker Alex Pitstra. Het inzetje over Pitstra zou niet zo lang worden, met een klein stukje over hoe zijn film tot stand gekomen is. Ik vond dat eigenlijk zonde, want Pitstra heeft een interessant verhaal, zo met zijn semi-autobiografische film. Wat te doen? “Zal ik anders het interview opnemen, zodat het bij het stuk op de website kan?” vroeg ik de eindredacteur. Nou, prima plan, dacht zij. Dus dat kwam mooi uit. Mijn eerste filmpje. Hij doet af en toe wat geks met scherpstellen, dat heeft te maken met autofocus. Daar ben ik dus vanaf gestapt.

Al snel volgden andere filmpjes. Video leende zich ontzettend goed voor de elevator pitches van onze superdocenten van de Docent van het Jaarverkiezing. Ik maakte er twee, met Bert Otten van Bewegingswetenschappen en Sami Faltas van IOIB.

Toen had onze wetenschapsredacteur Marjan Tjaden een regelijk droog stukje. Daar moest dus wat bij. Ik werd gevraagd om een flauw experiment op poten te zetten en dat te filmen. Met hulp van Merel Weijer, die de ongelukkige slachtoffers een hap uit de ui lieten nemen.

En als laatse een minstens zo flauw filmpje van het Open Groninger Kampioenschap Spijker Slaan, op Friese studenten vereniging Bernlef. Avondje filmen, de groepjes waren gelukkig erg behulpzaam.

Er is nog zeker ruimte voor verbetering, maar het is echt ontzettend leuk om te doen. Ik blijf er zeker mee verder gaan!